Posts tagged dae kong alam

Sa tuwing magbavibrate yung phone ko, hinihiling ko na sana ikaw yung nagtext o ikaw yung tumatawag sakin.

Sa tuwing makikita kong may notification ako sa Facebook, hinihiling ko na ikaw yung laman at dahilan nun.

Sa tuwing tutunog yung iPod dahil may nagtweet sakin, hinihiling ko na sana ikaw yung nagtweet sakin.

Sa tuwing aalis ako at pupunta sa Balanga, hinihiling ko na makita man lang kita. Oo, kahit makita lang kita. 

Sa tuwing aabutan ko yung 11:11, hinihiling ko na pansinin mo na ako, kausapin mo na ako, na magparamdam kana sakin.

Pero madalas kapag ganyan, bigo ako. Wala eh.

Hindi ikaw yung nagtetext, madalas 4438 o mga walang kwentang GM. 

Hindi ikaw yung nasa notifications ko, madalas mga post sa Group ng kung sino sino.

Hindi ikaw yung nagtweet sakin, madalas mga kaibigan ko na nakikipagchikahan sakin.

Hindi ikaw yung nakikita ko, madalas mga taong di ko naman close.

At sa bawat hiling ko sa 11:11, pagkagising at bago ako matulog, madalas hindi ka naman talaga namamansin at nagpaparamdam.

Pero hindi naman ako tumitigil sa paghintay. Naniniwala kasi ako, na may tamang oras at panahon para sa lahat ng bagay.

Hindi naman ako nagsasawang maghintay sayo. Napapagod lang kaya nagpapahinga ako pero hindi ako tumitigil.

Mahal na mahal kita kaya nagagawa kong maghintay at tiisin lahat ng sakit nanararamdaman ko. Kahit ano basta para sayo, kakayanin ko. Mahal kita eh.

(Source: littlemoi)

— Jaez.

Sa tuwing magbavibrate yung phone ko, hinihiling ko na sana ikaw yung nagtext o ikaw yung tumatawag sakin.

Sa tuwing makikita kong may notification ako sa Facebook, hinihiling ko na ikaw yung laman at dahilan nun.

Sa tuwing tutunog yung iPod dahil may nagtweet sakin, hinihiling ko na sana ikaw yung nagtweet sakin.

Sa tuwing aalis ako at pupunta sa Balanga, hinihiling ko na makita man lang kita. Oo, kahit makita lang kita. 

Sa tuwing aabutan ko yung 11:11, hinihiling ko na pansinin mo na ako, kausapin mo na ako, na magparamdam kana sakin.

Pero madalas kapag ganyan, bigo ako. Wala eh.

Hindi ikaw yung nagtetext, madalas 4438 o mga walang kwentang GM. 

Hindi ikaw yung nasa notifications ko, madalas mga post sa Group ng kung sino sino.

Hindi ikaw yung nagtweet sakin, madalas mga kaibigan ko na nakikipagchikahan sakin.

Hindi ikaw yung nakikita ko, madalas mga taong di ko naman close.

At sa bawat hiling ko sa 11:11, pagkagising at bago ako matulog, madalas hindi ka naman talaga namamansin at nagpaparamdam.

Pero hindi naman ako tumitigil sa paghintay. Naniniwala kasi ako, na may tamang oras at panahon para sa lahat ng bagay.

Hindi naman ako nagsasawang maghintay sayo. Napapagod lang kaya nagpapahinga ako pero hindi ako tumitigil.

Mahal na mahal kita kaya nagagawa kong maghintay at tiisin lahat ng sakit nanararamdaman ko. Kahit ano basta para sayo, kakayanin ko. Mahal kita eh.

Alam naman natin madaming mga manlalait sa mundong ibabaw. At di ko na itatanggi na isa na ako don, nanlalait din naman ako pero syempre, alam ko ilugar sarili ko at hindi naman yung O.A at sobra na. 

Pero yung gusto ko talagang i-point dito eh yung mga taong reklamo ng reklamo. Di nila alam sila din pala ganon.

Tagal ko na kasi gusto iblog to kasi di ko alam pano ko i-eexpress sarili ko. Ngayon alam ko na.

Example na lang yung mga tao na sabi ng sabi na, naiinis daw sila sa maarte, ayaw daw nila ng maarte tapos sila papala tong maarte talaga.

( At kung ano ano pang ugaling pwedeng ireklamo sa isang tao. Mayabang, tamad, o kung ano ano pa. )

At kung ano ano pa daw na ayaw nila pero ang totoo nun, sila din ay ganon.

Hayy. Ewan ko ba bakit ganon? Siguro dahil hindi na din mapigilan? Ewan. Basta ako, naiinis ako sa mga ganon. Kairita kasi, reklamo ng reklamo eh siya din pala ganon.

Kaya ako, pinipigilan ko nalang sarili ko lalo na kung alam kong ganon din naman ako, bakit ba ako magrereklamo diba?

Minsan talaga at meron talagang mga taong hindi nakakaintindi. Naisip ko kasi na kaya sila ganon kasi di nila maintindihan. Basta feeling ko may di sila maintindihan. O di din sila marunong magpigil at magdahan dahan sa pananalita nila. O sadyang di nila kilala sarili nila.

Ewan ko. Basta ayon.

I speak my mind. Lol. Ano daw? Ansabe! Lol.

— Jaez.

Naiintindihan mo?!

Favorite kong line. May napauso nanaman ako. Lol.

Ewan ko ba, alam ko naman na gang jan lang. Wag na lang umasa. Nakakainis. Bakit kasi inooverthink ko to? :(

Hay, nakakawala sa mood talaga. -.-

— Aww.

— si Jaez na martyr. :(

Motto eh. :D